chhal

प्रेमळ शब्दांचा मारक झालास 
क्षणात मज मिठीत विसावलास

गरजच काय दुसऱ्या कशाची
काळालाही दे आज्ञा थांबायची 

आत्ता नको शब्दांचे लोण
श्वासाची होवूदे देवाण घेवाण 

हृदयांना बोलूदे आपले बोल
स्पर्शाला येवूदे अमूल्य मोल 

प्रेमाच्या डोहात दोघेही न्हावू 
मधुर रसात एकजीव होवू 

वेळेलाही नको आळवू आता 
नाही जीवन या क्षणा पलीकडे